Vergrote milt

Een veel voorkomende bevinding bij een klinisch onderzoek van de buik van de fret (bv aangeboden wegens ziekte of bij een check up als onderdeel van een consult voor de jaarlijkse enting) is een vergrote milt.

Het is vaak een toevallige bevinding, soms is het onderdeel van een onderliggende ziekte. Een enkele keer is het door de eigenaar zelf opgemerkt omdat “er iets blauws” doorschemert op de buik.

De milt ligt links bovenin de buikholte en is in normale vorm bij de fret iets van 5 cm lang, 2 cm breed en nog geen cm dik. Hij zit met een aanhechting vast bij de maag. Bij onderzoek is de milt normaal niet te voelen.

In de milt vindt een deel van de bloedvorming plaats (naast bloedvorming in het beenmerg) en wel vooral van lymfocyten, die deel uitmaken van het afweersysteem. Daarnaast vindt er ook aanmaak plaats van de rode bloedcellen, die verantwoordelijk zijn voor het transport van zuurstof in het bloed.

Bij de ouder wordende fret is een vergrote milt een regelmatige bevinding.
De 3 belangrijkste oorzaken daarvoor kunnen zijn:

1. Extra bloedaanmaak buiten het beenmerg om.
2. Prikkeling van het immuunsysteem door een chronische ziekte (bv een helicobacterinfectie, insulinomen of andere infecties)
3. Lymfomen, een kwaadaardige ontsporing van de lymfocyten (meestal in combinatie met vergrote lymfeknopen)

Zelf heb ik het idee dat als het proces van miltvergoting eenmaal in gang is gezet, de milt werkt als een soort spons en daardoor steeds meer bloed in het miltweefsel blijft hangen.
De zgn. reakiemilt is erg bol en heeft gladde randen, terwijl bij lymfomen de milt onregelmatig van vorm kan zijn met meerdere haarden erin. Door middel van een echo is daar goed onderscheid in te maken.
Soms bevat een milt naast hyperplasie ook een tumor of hyperplasiehaard. Dat is wel een gevaarlijke situatie, want zo’n tumor kan gemakkelijk scheuren. Het fretje verbloedt dan binnen een paar minuten. Een spoedrit naar de dierenarts is vaak te laat!

Een erg grote milt kan niet blijven zitten, soms kan een fretje bijna niet meer lopen en sleept de buik over de grond. Er is altijd een gevaar voor een scheur omdat de milt erg bros kan zijn ( bv als een fretje ergens vanaf valt of zich ergens doorheen wurmt).
Het is natuurlijk wel belangrijk om eerst uit te zoeken of er een onderliggende oorzaak is voor de grote milt alvorens deze te verwijderen. De operatie zelf is niet ingewikkeld, maar voor een fretje toch een zware ingreep.

Met het verwijderen van de milt haal je nl. ook een flinke voorraad bloed weg. Na de operatie ontwikkelt een fretje vaak bloedarmoede, omdat je met de verwijdering ook een belangrijk bloedvormend orgaan weghaalt.
Maar soms, als je bij operatie ziet dat een milt de halve buikholte vult, weet je dat er geen andere optie was.